قانون حمایت از حقوق مصرفکنندگان خودرو مصوب1386
ماده 1- اصطلاحات ذیل در معانی مشروح مربوط به کاربرده میشود:
1_خودرو: هر نوع وسیله نقلیه موتوری تولید داخل یا خارج برای استفاده در معابرعمومی برای حمل سرنشین و بار تا ظرفیت مجاز
2_عرضه کننده: هرشخص حقیقی یا حقوقی که به طور مستقیم یا از طریق واسطه فروشمبادرت به فروش خودروهای نو تولیدی یا وارداتی خود میکند
3_واسطه فروش: هرشخص حقیقی یا حقوقی که با موافقت عرضه کننده نسبت به فروش خودروینو اقدام میکند
4_نمایندگی مجاز: هرشخص حقیقی یا حقوقی که با موافقت عرضهکننده عهدهدار فروش وخدمات پساز فروش خودرو در طول مدت ضمانت است
5_مصرف کننده: هرشخص حقیقی یا حقوقی که خودرو را برای استفاده شخصی یا عمومی دراختیار دارد
6_بهای خودرو: مبلغی است که در قرارداد واگذاری و یا در برگه فروش توسط عرضه کننده قید گردیده است
ماده 2- عرضه کننده موظف به رعایت استانداردهای ابلاغی در مورد ایمنی،کیفیت،سلامت خودرو و مطابقت آن با ضمانت ارائه شده به مصرف کننده میباشد
تبصره 1- دوره تضمین نمیتواند کمتر از یک سال از زمان تحویل خودرو به مصرف کنندهیا کارکردی برابر با سی هزار کیلومتر(هرکدام زودتر به پایان برسد)باشد
تبصره 2- دوره تعهد، یا دوره تأمین قطعات و ارائه خدمات فنی استاندارد، برابردهسال از زمان تحویل رسمی آخرین خودرو به مصرفکننده میباشد
ماده 3- عرضه کننده در طول مدت ضمانت مکلف به رفع هر نوع نقص یا عیب (ناشی ازطراحی، مونتاژ، تولید، یا حمل)است که در خودرو وجود داشته یا در نتیجه استفادهمعمول از خودرو، بروز نموده و با مفاد ضمانتنامه و مشخصات اعلامی به مصرفکننده مغایر بوده یا مانع استفاده مطلوب از خودرو یا نافی ایمنی آن باشد یا موجب کاهش ارزش معاملاتی خودرو شود. هزینه رفع نقص یا عیب خودرو در طول مدت ضمانت و جبران کلیه خسارات وارده به مصرفکننده و اشخاص ثالث، اعم از خسارات مالی و جانی و هزینه های درمان ناشی از نقص یا عیب(که خارج از تعهدات بیمه شخص ثالث باشد)هزینههای حمل خودرو به تعمیرگاه، تأمین خودروی جایگزین مشابه در طول مدت تعمیرات (چنانچه مدت توقف خودرو بیش از چهلوهشت ساعت باشد.) برعهده عرضهکننده میباشد
تبصره 1- تعهدات عرضه کننده به طور مستقیم یا از طریق واسطه فروش یا نمایندگی مجاز ایفاء میشود. عرضه کننده مکلف به ایجاد شبکه خدمات پس از فروش یا نمایندگیهای مجاز تعمیر و توزیع قطعات یدکی و تأمین آموزشهای لازم متناسب با تعداد خودروهای عرضه شده در سطح کشور بوده و نمیتواند مصرف کننده را به مراجعه به نمایندگی معینی اجبار نماید
تبصره 2 – در صورت بروز اختلاف بین طرفین موضوع ماده فوق، موضوع اختلافی حسب درخواست طرفین ابتدا در هیأت حل اختلاف مربوطه، متشکل از نماینده عرضه کننده خودرو،کارشناس رسمیدادگستری و کارشناس نیروی انتظامی به کارشناس رسمی دادگستری طرح و رأی لازم با اکثریت آراء صادر خواهد شد. در صورت اعتراض هر یک از طرفین به رأی صادره، خواسته در دادگاه صالحه قابل پیگیری خواهد بود. دادگاه صالحه باید خارج از نوبت و حداکثر ظرف دوماه انشاء رأی نماید.
ماده 4- چنانچه نقص یا عیب قطعات ایمنی خودرو در طول دوره ضمانت پس از سه بارتعمیر همچنان باقی باشد یا در صورتی که نقص یا عیب قطعاتی که موجب احتمال صدمه جسمی یا جانی اشخاص گردد و با یک بار تعمیر برطرف نشده باشد یا خودرو بیش از سیروز به دلیل تعمیرات غیرقابل استفاده بماند،عرضه کننده مکلف است حسب درخواست مصرف کننده خودروی معیوب را با خودروی نو تعویض یا با توافق، بهای آن را به مصرفکننده مسترد دارد
تبصره 1- در صورت بروز اختلاف بین طرفین، حل و فصل آن از طریق هیأت حل اختلاف موضوع تبصره(2) ماده(3) این قانون می باشد
تبصره 2- عرضه کننده حق واگذاری یا استفاده از خودروی مسترد شده را پیش از رفع عیب ندارد. واگذاری خودروی مزبور پس از رفع عیب و نقص قبلی و با اعلام صریح عیوب مزبور در اسناد واگذاری مجاز می باشد
ماده 5- عرضه کننده، واسطه فروش و نمایندگی مجاز تعمیر موظفند هربار که خودروی موضوع ضمانت، مورد تعمیر یا خدمات مختلف دورهای قرار میگیرد،پس از اتمام کار ، به صورت مکتوب کلیه عیب ها و نقصهای اعلامی از سوی مصرفکننده ، اقدامهای انجام شده و قطعات تعمیر یا تعویض شده را در صورت وضعیت ذکر نموده و آن را تسلیم مصرف
کننده نماید
تبصره- استفاده از قطعات غیراستاندارد یا تأیید نشده توسط عرضهکننده ونمایندگیهای مجاز تعمیر ممنوع میباشد
ماده 6- چنانچه انجام تعهدات عرضه کننده به دلیل حوادث غیرمترقبه(غیرقابل پیشبینی و غیرقابل رفع) ناممکن باشد، این تعهدات به حالت تعلیق درمیآید. مدت تعلیق به دوره ضمانت افزوده می شود
ماده 7- هرنوع توافق مستقیم یا غیرمستقیم بین عرضهکننده، واسطه فروش با مصرفکننده که به موجب آن تمام یا بخشی از تعهداتی که عرضهکننده بر طبق این قانون و یا ضمانتنامه صادره برعهده دارد ساقط نماید یا به عهده واسطه فروش یا هر عنوان دیگری گذارده شود، در برابر مصرفکننده باطل و بلااثر میباشد
تبصره – انعقاد هر نوع قراردادی که حقوق و تکالیف طرفین قرارداد و مشمولین این قانون در آن رعایت نشود به استناد ماده(10) قانون مدنی و مورد مشابه غیرقانونی و از درجه اعتبار ساقط است
ماده 8- هرگونه عیب ونقص و خسارات جانی ومالی وارده به مصرفکننده و اشخاص ثالث که به دلیل تعویض یا نصب قطعات و سیستمهای جانبی و یا دریافت خدمات خارج از شبکه رسمی و مجاز عرضهکننده، توسط مصرفکننده طی دوران ضمانت ایجاد شود از شمول این قانون خارج است و هیچگونه حقی برای مصرفکننده و اشخاص ثالث در برابر عرضه کننده ایجاد نمیکند
ماده 9- عرضه کننده مکلف است تعهدات موضوع این قانون را بهصورت کتبی در اوراق ضمانتنامه قید نموده و در زمان تحویل خودرو، به نحو مقتضی موضوع این قانون را به طور صریح و روشن به مصرف کننده اعلام نماید. ماده 10- آئیننامه اجرائی این قانون (بهویژه در مورد ملاکهای ایجاد نمایندگی مجاز تعمیر در سطح کشوربه ازاء تعداد خودروهای عرضه شده) ظرف سهماه از تاریخ تصویب توسط وزارت صنایع و معادن تهیه شده و به تصویب هیأت وزیران می رسد
ماده 11- وزارت صنایع و معادن مکلف به نظارت بر اجراء این قانون در راستای حفظ حقوق مصرف کنندگان و اعلام گزارش ادواری ششماهه به کمیسیون صنایع ومعادن مجلس شورای اسلامی است
قانون فوق مشتمل بر یازده ماده و هشت تبصره در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ بیست وسوم خردادماهیکهزار و سیصد و هشتاد وشش مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1386/03/30 به تأیید شورای نگهبان رسید./ن غلامعلی حداد عادل رئیس مجلس شورای اسلامی
جهت کسب و دریافت مشاوره حقوقی با شماره های زیر تماس حاصل فرمایید:
09123543720
86120774_021
